Denaturat

Z Alkoholizm - Encyklopedia
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Denaturat

Denaturat – to potoczna nazwa handlowa odmiany alkoholu etylowego o charakterystycznym zabarwieniu, którego stężenie procentowe wynosi ok. 92 %. Potocznie określany jest mianem spirytusu skażonego.

Spis treści

Charakterystyka denaturatu

Preparat funkcjonuje pod różnymi nazwami zależnymi od producentów. Najczęściej określany mianem „denaturatu” lub spirytusu skażonego. Denaturat jest barwiony w celu rozpoznania, posiada charakterystyczną fioletową barwę aczkolwiek współcześnie dostępny jest w formie bezbarwnej i różowej. Producenci denaturatu mają obowiązek dodawać do niego substancje skażające zgodnie z obowiązującym rozporządzeniem. Zadaniem substancji skażających jest wywołanie: obrzydliwego smaku, nudności i wymiotów.

Substancje skażające

Większość substancji skażających zawartych w denaturacie uniemożliwia oczyszczenie go do postaci spożywczej. Mając na uwadze zdrowie ludzi z marginesu społecznego do denaturatu nie wolno dodawać substancji trujących. Dlatego zaprzestano dodawania do denaturatu metanolu. W skład denaturatu wchodzą rozpuszczalniki organiczne, kwas acetylosalicylowy(znany jako np.: Polopiryna lub Aspiryna), denatonium, benzen oraz benzyna. Barwiony dla rozpoznania aby zapobiec zatruciom. Spożywany w dużych ilościach zagraża zdrowiu i może doprowadzić do śmierci. Zawartość substancji skażających jednak nie powstrzymuje ludzi przed jego spożyciem. Z tego względu ilość odnotowanych zatruć i zgonów jest z każdym rokiem coraz większa.

Historia warszawskiego denaturatu

Od XVI wieku tajniki destylacji znane były już niemal każdemu, więc alkohol często produkowano domowymi sposobami. Po Powstaniu Styczniowym wprowadzono monopol na produkuję spirytualiów. Gdy wprowadzono monopol denaturat (spirytus skażony) zyskał na swym znaczeniu, stał się popularny, chodź główne zastosowanie znalazł w medycynie jako środek odkażający. Spirytus skażony był i jest kupowany przez ludzi z niższych warstw społecznych, ponieważ nie stać ich na alkohol spożywczy. Kurier Warszawski pisał, iż pierwsze zatrucia spowodowane spożyciem denaturatu miały miejsce w październiku 1914 roku. To właśnie Kurier Warszawski pierwszy raz użył nazwy denaturatu w prasie. Ludność z marginesu społecznego dokonywała "destylacji" denaturatu przez chleb, w celu odsączenia szkodliwych barwników. Ponadto niektórzy dodawali do denaturatu oranżadę w proszku w celu uzyskania innej barwy. Wcześniej spirytus skażony zawierał metanol, nie różnił się kolorystyką czy zapachem od etanolu. Dopiero z biegiem czasu denaturat był barwiony, w celu rozpoznawania i zakazano dodawania do niego substancji trujących. Przed pierwszą wojną światową nastąpiło wiele zatruć spożyciem denaturatu, z których wiele skończyło się tragicznie.

Zastosowanie

- Dodatek do paliw ciekłych

- Rozpuszczalnik

- Paliwo w kuchenkach turystycznych

- Środek o właściwościach odkażających

- Środek myjący i czyszczący

Ważne i ciekawe

- Producenci denaturatu mają obowiązek dodawać do niego substancje skażające.

- Ludzie z marginesu społecznego dokonują oczyszczania denaturatu np. przy pomocy kromki chleba.

- Denaturat spożywany był przez rosyjskich żołnierzy, lecz regularnie spożywany jest przez ludzi z marginesu społecznego.

- Nawet najlepsza metoda destylacji nie oczyści go do postaci spożywczej.

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Narzędzia